Redrafting of a proposal in the Polish legislative procedure

Piotr Uziębło

Abstract

The main goal of article is to evaluate the functioning of a redraft of a legislative proposal in the Polish legal order, particularly whether this mechanism may be considered as making the legislative procedure more flexible and improving the quality of the legislative works of the Polish Parliament, or whether the constitutional shape of a redraft and its use leads to conclusions that this solution is misguided and negatively affects parliamentary legislative proceedings. Both normative analysis and systemic practice lead to the conclusion that the regulation of a redraft by the Sejm’s Rules cannot be considered optimal. From my point of view, it is necessary to make such corrections to Art. 36 par. 1a1c that will prevent from abusing this instrument. However, the critical assessment of the redraft standardization does not change the generally positive assessment of the institution itself, because the specific self-correction of the proposal, often resulting from the reflection of the initiator of the legislative proceedings (resulting from both internal and external factors), is fully desirable, primarily from the perspective of implementing the postulate of the legal system coherence and its completeness.
Author Piotr Uziębło (FLA / DCLPI)
Piotr Uziębło,,
- Department of Constitutional Law and Political Institutions
Other language title versionsAutopoprawka w polskim postępowaniu ustawodawczym
Journal seriesPrzegląd Prawa Konstytucyjnego, ISSN 2082-1212, (N/A 40 pkt)
Issue year2019
No5 (51)
Pages97-108
Publication size in sheets4.85
Keywords in Polishautopoprawka do projektu ustawy, postępowanie ustawodawcze, źródła prawa
Keywords in Englishredrafting of a legislative proposal, legislative parliamentary procedure, sources of law
Abstract in PolishCelem niniejszego artykułu jest dokonanie oceny funkcjonowania autopoprawki w polskim porządku prawnym, w szczególności tego, czy mechanizm ten można uznać za rozwiązanie uelastyczniające postępowanie ustawodawcze i poprawiające jakość prac legislacyjnych polskiego parlamentu, czy też kształt ustrojowy autopoprawki i jej wykorzystywania prowadzi do wniosków, które pozwalają stwierdzić, że rozwiązanie to jest chybione i negatywnie wpływa na parlamentarne postępowanie prawodawcze. Zarówno analiza normatywna, jak praktyka ustrojowa prowadzą do wniosku, że regulacja regulaminowa instytucji autopoprawki nie może być uznana za optymalną. W mojej ocenie konieczne jest dokonanie takich korekt art. 36 ust. 1a-1c, które doprowadzą do tego, że instrument ten nie będzie nadużywany. Krytyczna ocena unormowania autopoprawki nie zmienia jednak generalnie pozytywnej oceny samej instytucji, gdyż swoista autokorekta projektu, często będąca wynikiem refleksji inicjatora postępowania ustawodawczego (wynikającej zarówno z czynników wewnętrznych, jak i zewnętrznych), jest w pełni pożądana, przede wszystkim z perspektywy realizacji postulatu spójności systemu prawnego i jego kompletności.
DOIDOI:10.15804/ppk.2019.05.07
Languageen angielski
File
Uziębło_Piotr_Redrafting_of_a _proposal_2019.pdf 4.94 MB
Score (nominal)40
Score sourcejournalList
ScoreMinisterial score = 40.0, 28-01-2020, ArticleFromJournal
Citation count*
Cite
Share Share

Get link to the record


* presented citation count is obtained through Internet information analysis and it is close to the number calculated by the Publish or Perish system.
Back
Confirmation
Are you sure?