"Borne-Across Humans" - the migrant experience as a way of viewing artistic practice

Martin Blaszk

Abstract

In an essay on Günter Grass, Salman Rushdie suggests that the migrant experiences a triple disruption involving place, language and behaviour. Rather than being disabling, however, Rushdie [1992, p. 278] views it is empowering, where migrants become something magical, “borne-across humans – (…) metaphorical beings in their very essence.” In the first part of the paper it is suggested that Rushdie’s description of Grass as migrant not only gives a useful way of viewing the writer’s work, but also provides a tool for viewing other artists’ work. In doing so, the initial premise is extended to cover the existential alienation of which both Albert Camus and Jean-Paul Sartre write, as well as Gilles Deleuze’s examination of the event. In the second part of the article, in light of these considerations, works by the artist and theatre director Tadeusz Kantor are analysed – Linia Podziału [The Dividing Line, 1966] and Umarła Klasa [The Dead Class, 1975],as well as the writer and playwright Samuel Beckett – Watt [1953], Molloy [1955] and Waiting for Godot [1955]. In the conclusion, it is suggested that even though there may be positive aspects to migrant experience these may not be (or want to be) understood.
Autor Martin Blaszk (WF / IAiA)
Martin Blaszk
- Instytut Anglistyki i Amerykanistyki
Inne wersje tytułuLudzie "przeniesieni przez" - doświadczenie migrantów jako sposób na postrzeganie działalności artystycznej
Tytuł czasopisma/seriiSpołeczeństwo. Edukacja. Język, ISSN 2353-1266, e-ISSN 2449-7983, (B 4 pkt)
Rok wydania2018
Tom7
Paginacja73-86
Objętość publikacji w arkuszach wydawniczych1
Słowa kluczowe w języku polskimmigrant, alienacja, wydarzenie, Salman Rushdie, Günter Grass, Tadeusz Kantor, Samuel Beckett
Słowa kluczowe w języku angielskimmigrant, alienation, event, Salman Rushdie, Günter Grass, Tadeusz Kantor, Samuel Beckett
Streszczenie w języku polskimW swoim eseju o Günterze Grassie, Salman Rushdie proponuje, by uznać, że migrant doświadcza potrójnego zakłócenia, które obejmuje miejsce, język i zachowanie. Rushdie [2013, s. 284] uważa, że jest to doświadczenie upełnomocniające, a nie wyłączające, ponieważ imigranci stają się czymś magicznym – to „ludzie «przeniesieni przez» – (...) metaforyczne istnienia w samej swojej istocie”. W pierwszej części artykułu sugeruję, że Rushdie, opisując Güntera Grassa jako migranta, nie tylko przedstawia użyteczny sposób analizy dzieł pisarza, ale także dostarcza narzędzie, które wykorzystane zostać może do interpretacji prac innych twórców. Wstępna przesłanka zostaje jednocześnie poszerzona o tematykę alienacji egzystencjalnej, o której pisał zarówno Albert Camus, jak i Jean-Paul Sartre. Odnosi się do niej także badanie wydarzenia Gilles’a Deleuze’a. W świetle tych rozważań, w drugiej części artykułu, analizowane są prace artysty i reżysera teatralnego Tadeusza Kantora - Linia Podziału [1966] i Umarła Klasa [1975], a także dzieła pisarza i dramatopisarza Samuela Becketta - Watt [1953], Molloy [1955] i Czekając na Godota [ 1955]. P odsumowując, nasuwa się wniosek, że, choć doświadczenie migracji przejawia pozytywne strony, to może ono nie zawsze zostać (lub też chcieć być) zrozumiane.
DOIDOI:10.19251/sej/2018.7(6)
URL http://czasopisma.pwszplock.pl/index.php/test/article/download/501/488
Języken angielski
LicencjaCzasopismo (tylko dla artykułów); licence.documentVersion.FINAL_PUBLISHED; Uznanie Autorstwa (CC-BY); w dniu opublikowania
Punktacja (całkowita)4
PunktacjaPunktacja MNiSW = 4.0, 30-09-2019, ArticleFromJournal
Liczba cytowań*
Cytuj
Udostępnij Udostępnij

Pobierz odnośnik do tego rekordu


* Podana liczba cytowań wynika z analizy informacji dostępnych w Internecie i jest zbliżona do wartości obliczanej przy pomocy systemu Publish or Perish.
Powrót