"Borne-Across Humans" - the migrant experience as a way of viewing artistic practice

Martin Blaszk

Abstract

In an essay on Günter Grass, Salman Rushdie suggests that the migrant experiences a triple disruption involving place, language and behaviour. Rather than being disabling, however, Rushdie [1992, p. 278] views it is empowering, where migrants become something magical, “borne-across humans – (…) metaphorical beings in their very essence.” In the first part of the paper it is suggested that Rushdie’s description of Grass as migrant not only gives a useful way of viewing the writer’s work, but also provides a tool for viewing other artists’ work. In doing so, the initial premise is extended to cover the existential alienation of which both Albert Camus and Jean-Paul Sartre write, as well as Gilles Deleuze’s examination of the event. In the second part of the article, in light of these considerations, works by the artist and theatre director Tadeusz Kantor are analysed – Linia Podziału [The Dividing Line, 1966] and Umarła Klasa [The Dead Class, 1975],as well as the writer and playwright Samuel Beckett – Watt [1953], Molloy [1955] and Waiting for Godot [1955]. In the conclusion, it is suggested that even though there may be positive aspects to migrant experience these may not be (or want to be) understood.
Author Martin Blaszk (FL / IEAS)
Martin Blaszk,,
- Institute of English and American Studies
Other language title versionsLudzie "przeniesieni przez" - doświadczenie migrantów jako sposób na postrzeganie działalności artystycznej
Journal seriesSpołeczeństwo. Edukacja. Język, ISSN 2353-1266, e-ISSN 2449-7983, (B 4 pkt)
Issue year2018
Vol7
Pages73-86
Publication size in sheets1
Keywords in Polishmigrant, alienacja, wydarzenie, Salman Rushdie, Günter Grass, Tadeusz Kantor, Samuel Beckett
Keywords in Englishmigrant, alienation, event, Salman Rushdie, Günter Grass, Tadeusz Kantor, Samuel Beckett
Abstract in PolishW swoim eseju o Günterze Grassie, Salman Rushdie proponuje, by uznać, że migrant doświadcza potrójnego zakłócenia, które obejmuje miejsce, język i zachowanie. Rushdie [2013, s. 284] uważa, że jest to doświadczenie upełnomocniające, a nie wyłączające, ponieważ imigranci stają się czymś magicznym – to „ludzie «przeniesieni przez» – (...) metaforyczne istnienia w samej swojej istocie”. W pierwszej części artykułu sugeruję, że Rushdie, opisując Güntera Grassa jako migranta, nie tylko przedstawia użyteczny sposób analizy dzieł pisarza, ale także dostarcza narzędzie, które wykorzystane zostać może do interpretacji prac innych twórców. Wstępna przesłanka zostaje jednocześnie poszerzona o tematykę alienacji egzystencjalnej, o której pisał zarówno Albert Camus, jak i Jean-Paul Sartre. Odnosi się do niej także badanie wydarzenia Gilles’a Deleuze’a. W świetle tych rozważań, w drugiej części artykułu, analizowane są prace artysty i reżysera teatralnego Tadeusza Kantora - Linia Podziału [1966] i Umarła Klasa [1975], a także dzieła pisarza i dramatopisarza Samuela Becketta - Watt [1953], Molloy [1955] i Czekając na Godota [ 1955]. P odsumowując, nasuwa się wniosek, że, choć doświadczenie migracji przejawia pozytywne strony, to może ono nie zawsze zostać (lub też chcieć być) zrozumiane.
DOIDOI:10.19251/sej/2018.7(6)
URL http://czasopisma.pwszplock.pl/index.php/test/article/download/501/488
Languageen angielski
LicenseJournal (articles only); published final; Uznanie Autorstwa (CC-BY); with publication
Score (nominal)4
ScoreMinisterial score = 4.0, 26-11-2018, ArticleFromJournal
Ministerial score (2013-2016) = 4.0, 26-11-2018, ArticleFromJournal
Citation count*
Cite
Share Share

Get link to the record


* presented citation count is obtained through Internet information analysis and it is close to the number calculated by the Publish or Perish system.
Back