Legal argumentation and chaim perelman’s “the new rhetoric” as “third way” in the theory and philosophy of law - between positivist paradigm and legal hermeneutics

Barbara Tecław

Abstract

Since the 50s of the twentieth century, we can observe the intensification of research into the arguments and the birth of numerous argumentation theories, that are applicable primarily at the level of law. Their origin should be seen in the quest to find a cognitive balance, the "third way" between various interlacing interpretative philosophies, especially between the positivist-analytical and the phenomenological-hermeneutical paradigm. It has been noted that formal logic, which has so far played a key role in the study of argumentation, is not sufficient to characterize the structure of all reasonings. This relation was perceived by Chaim Perelman, whose work was devoted to the analysis of legal discourse. The philosopher argues that a judge who makes a decision in the process of applying the law is in a permanent decision-making situation that occurs when the state of the case provides the choice of several alternative solutions. In addition, the final shape of the decision is influenced by the arguments of the interested parties, which creates the internal judicial discourse. The creator of the "new rhetoric" recognizes law as a way of organizing disputes leading to the resolution of decision problems, denying the syllogistic model of application of law. Pursuant to this fact, the concept of law, according to Perelman, assumes to present a clearly anti-formal nature. What is more, the "new rhetoric," understood as an argumentative practice applicable wherever logical reasoning can not be used and where there is no place for obviousness, forms part of the critical line towards legal positivism, thus claims to be the "third way" in theory and philosophy of law, as will be revealed in this article.
Author Barbara Tecław (FLA)
Barbara Tecław,,
- Faculty of Law and Administration
Other language title versionsArgumentacja prawnicza i „nowa retoryka” Chaima Perelmana jako „trzecia droga” w teorii i filozofii prawa - między paradygmatem pozytywistycznym a hermeneutyką prawniczą
Journal seriesStudia z zakresu nauk prawnoustrojowych. Miscellanea, ISSN 1899-4601, e-ISSN 2449-9005, (B 5 pkt)
Issue year2018
Vol8
No2
Pages211-226
Publication size in sheets0.75
Keywords in Polishnowa retoryka, dyskurs prawniczy, Perelman, logika formalna, argumentacja
Keywords in Englishnew rhetoric, legal discourse, Perelman, formal logic, argumentation
Abstract in PolishPocząwszy od lat 50. XX wieku zaobserwować można intensyfikację badań nad argumentacją i narodziny licznych teorii argumentacyjnych, znajdujących zastosowanie przede wszystkim na płaszczyźnie prawa. Ich genezy należy upatrywać w dążeniu do znale-zienia równowagi poznawczej – tzw. „trzeciej drogi” między różnymi ścierającymi się filo-zofiami interpretacyjnymi, a zwłaszcza pomiędzy paradygmatem pozytywistyczno-analitycz-nym a fenomenologiczno-hermeneutycznym. Dostrzeżono bowiem, że logika formalna, która dotychczas odgrywała kluczową rolę w badaniach nad argumentacją, nie jest wystarczająca dla scharakteryzowania struktury wszystkich rozumowań. Zależność tę dostrzegł Chaim Pe-relman, w którego pracach analiza dyskursu prawniczego zajmuje miejsce szczególne. Filozof ten podnosi, iż sędzia mający wydać decyzję w procesie stosowania prawa znajduje się w per-manentnej sytuacji decyzyjnej, która występuje, gdy stan sprawy pozwoli na wybór spośród kilku alternatywnych rozstrzygnięć. Dodatkowo, na ostateczny kształt decyzji wpływ mają działania argumentacyjne samych zainteresowanych, co czyni z procesu decyzyjnego swoisty wewnętrzny dyskurs sędziowski.Twórca „nowej retoryki” uznaje prawo za sposób organizacji sporów prowadzący do rozstrzygania problemów decyzyjnych, negując sylogistyczny model stosowania prawa, co sprawia, że koncepcja prawa według Perelmana nabiera charakteru wyraźnie antyformali-stycznego. Co więcej, „nowa retoryka” rozumiana jako praktyka argumentacyjna znajdująca zastosowanie wszędzie tam, gdzie nie można korzystać z dowodzenia logicznego oraz tam, gdzie nie ma miejsca na oczywistość, wpisuje się w nurt krytyczny wobec pozytywizmu praw-niczego, mogąc tym samym pretendować do miana „trzeciej drogi” w teorii i filozofii prawa, co zostanie ukazane w niniejszym artykule.
DOIDOI:10.5604/01.3001.0013.0372
URL http://kpsw.edu.pl/images/wydawnictwo/m8/16_teclaw.pdf
Languageen angielski
Score (nominal)5
ScoreMinisterial score = 5.0, 13-05-2019, ArticleFromJournal
Ministerial score (2013-2016) = 5.0, 13-05-2019, ArticleFromJournal
Citation count*
Cite
Share Share

Get link to the record


* presented citation count is obtained through Internet information analysis and it is close to the number calculated by the Publish or Perish system.
Back