Warmińsko-mazurski "Kadyk" w pieśniach ludowych

Ewelina Lechocka

Abstract

This article is an analysis of juniper motives, which occurred in the collection of Warmian and Masurian folk songs elaborated in XIX and XX century. The purpose of this study was to define botanic vocabulary mentioned in folkloristic texts and to compare poetic representation of juniper motif with its role in everyday life and culture of Warmia and Masuria’s inhabitants. Juniper is a unique shrub in these areas, because it achieves unprecedented proportions nowhere else, therefore it was considered a separate species and called a slang name kadyk. Juniper is used widely in daily life (i.e. as a spice, ingredient for the production of alcohol, wood for making rods and furniture), in medicine (i.e. as a measure against stomach diseases), in rites and beliefs (i.e. as part of the Easter Palm, amulet protecting against bad forces). As it has been concluded from the research, juniper motif is used in folk songs for its different functions, like in practical use by men, being an element of a particular landscape, or in other examples it comes into relations with animals. Folk songs represent juniper image well established in the tradition of the people. It symbolizes a young poor woman, who is deprived of her dowry and on the other hand a plant, which is actually toxic for sheep and also an object used by maidens for the purposes of divination of their future husbands.
Author Ewelina Lechocka (FL)
Ewelina Lechocka,,
- Faculty of Languages
Other language title versionsWarmian and Masurian "Kadyk" in folk songs
Journal seriesСлов’янський збірник, ISSN 2413-0613, (0 pkt)
Issue year2017
Vol21
Pages263-279
Publication size in sheets0.80
Keywords in Polishjałowiec, znaczenie, funkcja, pieśni ludowe, Warmia, Mazury
Keywords in Englishjuniper, meaning, function, ethnography
Abstract in PolishArtykuł stanowi analizę motywu jałowca występującego w antologiach warmińsko-mazurskich pieśni ludowych zebranych w XIX i XX wieku. Celem niniejszych badań było określenie funkcji słownictwa botanicznego w tekstach folklorystycznych oraz zestawienie poetyckiej reprezentacji motywu jałowca z jego rolą w życiu i kulturze mieszkańców Warmii i Mazur. Jałowiec, zwany na tych terenach kadykiem, był krzewem zupełnie wyjątkowym, osiągającym niespotykane nigdzie indziej rozmiary, dlatego uważanym przez polskich i niemieckich osadników za odrębny gatunek i nazywanym charakterystycznym, gwarowym określeniem. Jałowiec posiada szerokie zastosowanie zarówno w życiu codziennym (np. jako przyprawy, surowca do wyrobu alkoholu, drewna do wykonania wędek i mebli), w lecznictwie (np. jako środek przeciwko chorobom żołądka), obrzędach i wierzeniach (np. jako element palmy wielkanocnej, amulet chroniący przed złymi siłami). Jak wynika z przeprowadzonych badań, motyw jałowca w pieśniach ludowych jest również wykorzystywany w rozmaitych funkcjach: może być wykorzystywany praktycznie przez człowieka, tworzyć element krajobrazu, czy w innych przypadkach, wchodzi w relacje ze zwierzyną. Jednocześnie pieśni te realizują ugruntowany w tradycji ludowej wizerunek jałowca jako znaku ubóstwa młodej kobiety, pozbawionej posagu, rośliny trującej dla owiec oraz przedmiotu związanego z wróżbami panieńskimi, przepowiadającymi stan przyszłego męża.
Languagepl polski
Score (nominal)5
Score sourcejournalList
ScoreMinisterial score = 5.0, 28-01-2020, ArticleFromJournal
Citation count*
Cite
busy
Share Share

Get link to the record


* presented citation count is obtained through Internet information analysis and it is close to the number calculated by the Publish or Perish system.
Back
Confirmation
Are you sure?